Καλλιεργητές φερόμενοι

Σε προηγούμενες αναρτήσεις δημοσιεύσαμε πληροφορίες σχετικά με την χρησιμότητα του καλλιεργητή και του βαρέως τύπου καλλιεργητή, ως εργαλείου. Οι καλλιεργητές, όπως και τα άροτρα  διακρίνονται σε φερόμενους, ημιφερόμενους και συρόμενους από τα τρακτέρ, χρησιμοποιούνται όταν το χωράφι είναι ξερό για να πετύχουμε καλύτερο ανακάτεμα και κομμάτιασμα του εδάφους. Τα υνία των καλλιεργητών μπορεί να είναι μυτερά, μικρά για να σπάζουν και να ανακατεύουν το έδαφος ή να έχουν μεγάλο πλάτος για τον σχηματισμό της σποροκλίνης και την καταστροφή των ζιζανίων. Κατά το πέρασμα του χωραφιού με τον καλλιεργητή όσο πιο μικρή είναι η ταχύτητα εργασίας τόσο ομαλή είναι η επιφάνεια του εδάφους, επίσης όταν σκοπεύουμε να περάσουμε το χωράφι δύο φορές, φρόνιμο είναι η δεύτερη να γίνει διαγώνια σε σχέση με την πρώτη για να καλλιεργηθεί όλη η επιφάνεια.

Καλλιεργητής με οδοντωτό κύλινδρο φερόμενος από trakter

Βαρέως τύπου καλλιεργητής φερόμενος από трактори

Φρέζα

Φρέζα = περιστρεφόμενο άροτρο. Η κατασκευή της στηρίζεται στο στροφείο (ένας περιστρεφόμενος κύλινδρος με μαχαίρια), ο οποίος όταν κινείται κόβει και χαλαρώνει το έδαφος. Με μια διέλευση στο χωράφι κόβονται τα φυτικά υπολείμματα και αναμειγνύονται με το έδαφος. Την μεταχειριζόμαστε το φθινόπωρο ή την άνοιξη προκειμένου να προετοιμάσουμε το χωράφι για σπορά των χειμωνιάτικων ή των καλοκαιρινών καλλιεργειών αντίστοιχα. Την χρησιμοποιούμε με προσοχή έτσι ώστε να μην προκαλούμε υπερβολικό τεμαχισμό και καταστρέφουμε τη δομή του εδάφους, δηλαδή να μην σχηματίζεται κρούστα στο έδαφος ή να λιμνάζει το βρόχινο νερό και να μην μπορεί να διεισδύσει προκαλώντας διάβρωση και επιφανειακή απορροή. 
Το είδος της φρέζας που συνδέεται στο τρακτέρ παίρνει κίνηση από τον άξονα μετάδοσης της κίνησης (P.T.O), έχει το στροφείο της σε οριζόντια θέση και κάθετα προς την κατεύθυνση κίνησης. Η  μετάδοση της κίνησης στο στροφείο εξαρτάται από τον τύπο της φρέζας,  μπορεί να γίνει από τη μία πλευρά, από τις δύο πλευρές ή από το κέντρο. Από το P.T.O η κίνηση μεταδίδεται μέσω γραναζιών στο στροφείο, το όποιο, κινείται ομοιόμορφα και δεν αφήνει ακαλλιέργητο έδαφος. Το στροφείο περιστρέφεται στην ίδια διεύθυνση που γυρίζουν οι τροχοί του τρακτερ. Τα μαχαίρια (λεπίδες) στηρίζονται στο στροφείο με βίδες και μπορούν εύκολα να αφαιρεθούν, είναι τοποθετημένα σε σπειροειδή κατάταξη. Με την κατάταξη αυτή, κατά την περιστροφή του στροφείου τα μαχαίρια αγγίζουν το έδαφος το ένα μετά το άλλο και ποτέ δύο μαζί ή περισσότερα. Σε περίπτωση που δεν τοποθετηθούν τα μαχαίρια σε σπειροειδή κατάταξη η φρέζα θα εργάζεται με έντονους κραδασμούς και η εργασία θα είναι ανομοιόμορφη. Η ταχύτητα περιστροφής του στροφείου αυξομειώνεται με την χρήση ενός λεβιέ που είναι τοποθετημένος στη θέση του χειριστή του τρακτέρ, με μεγαλύτερη ταχύτητα περιστροφής το έδαφος ψιλοχωματίζεται περισσότερο. Το ύψος του προφυλακτήρα επηρεάζει τον ψιλοχωματισμό του εδάφους, όταν ο προφυλακτήρας είναι κατεβασμένος τότε οι σβώλοι που πετιούνται προς τα πίσω τον κτυπούν και τεμαχίζονται περισσότερο.  Το βάθος κατεργασίας της φρέζας ρυθμίζεται και από του τροχούς που φαίνονται σε μια από τις παρακάτω εικόνες.

 παίρνει κίνηση από το P.T.O  трактор  - φρέζα

Το είδος της φρέζας του трактори είναι κάθετα προς την κατεύθυνση κίνησης

 λεβιές ρύθμισης ταχύτητας περιστροφής του στροφείου ενός trakter

η  οριζόντια θέση  του άξονα (στροφείο) της φρέζας 

Σύνδεση του αρότρου

Η σωστή σύνδεση και ρύθμιση του αρότρου στο τρακτέρ έχει άμεση σχέση αφενός μεν, με την εύκολη οδήγηση του, αφετέρου δε, μ’ ένα καλό όργωμα. Αντίθετα η λανθασμένη σύνδεση του αρότρου είναι ουσιαστικός παράγοντας ενός κακού οργώματος, έχει σαν απόρροια την δυσκολία στη οδήγηση του τρακτέρ και την επιτάχυνση της φθοράς τόσο του  αρότρου όσο και του τρακτερ. Πρέπει λοιπόν να ρυθμιστεί το άροτρο σε κατακόρυφο και οριζόντιο επίπεδο. Ειδικότερα, το φερόμενο άροτρο πρέπει να εργάζεται και να κινείται οριζοντιωμένο. Η οριζοντίωση διακρίνεται σε δύο είδη : τη μπρος-πίσω και τη δεξιά-αριστερά.  Στο σημείο προσδέσεως του αρότρου (σύνδεσμος τριών σημείων) αυξομειώνουμε τον άνω δεσμό, όταν μικραίνουμε το μήκος τότε ανασηκώνονται τα πίσω υνία με συνέπεια να μεγαλώνει η διεισδυτικότητα του αρότρου, η ενέργεια αυτή ενδείκνυται όταν πρόκειται να οργώσουμε συνεκτικά  εδάφη. Αντίθετα, όταν αυξήσουμε το μήκος τότε τα πίσω υνία βυθίζονται πιο πολύ και σκάβουν βαθύτερα από τα μπροστινά. Η επόμενη οριζοντίωση, η δεξιά-αριστερά, μας βοηθά να αυξήσουμε το πλάτος κοπής της αυλακιάς κατά το όργωμα όμως στα φερόμενα άροτρα αυτή η οριζοντίωση είναι περιορισμένη. Απαραίτητη κρίνεται και η ρύθμιση του τροχού ελέγχου του βάθους οργώματος επειδή σε ακαλλιέργητο έδαφος ο τροχός αυτός διατηρεί ομοιόμορφο το βάθος οργώματος διότι κρατά οριζοντιωμένο το άροτρο και όταν το έδαφος είναι ανομοιόμορφο διατηρεί το βάθος σταθερό. 

σύνδεσμος τριών σημείων Τρακτέρ

σύνδεσμος τριών σημείων

άροτρο трактори

Ταξινόμηση των αρότρων

Το άροτρο είναι ίσως το πιο αξιόλογο γεωργικό εργαλείο και όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενη δημοσίευση χρησιμοποιείται για να οργωθεί ένα χωράφι. Δηλαδή να κομματιάσει, να αναποδογυρίσει το έδαφος, να σκεπάσει τα φυτικά υπολείμματα και να καταπολεμήσει τα ζιζάνια.

Η Κατηγοριοποίηση των αρότρων γίνεται με κάτωθι κριτήρια :

1. Τον αριθμό των υνίων, αυτός κυμαίνεται από 1-12 εξαρτάται από την ιπποδύναμη του τρακτερ και την έκταση των καλλιεργειών.
2. Το πλάτος κοπής του υνίου, συνήθως το πλάτος του εδάφους που κόβει ένα υνί κυμαίνεται από 30-45 εκ.  
3. Τον τρόπο έλξης, ο τρόπος με τον οποίο συνδέεται το άροτρο με το τρακτέρ διακρίνει το άροτρο σε : συρόμενο, ημιφερόμενο & φερόμενο.
4. Την μορφή του αναστρεπτήρα, ανάλογα διακρίνονται σε : α) γενικής χρήσης, β) μεγάλης ταχύτητας, γ) για βαθιά οργώματα και δ) για θρυμματισμό του εδάφους.

Υπάρχουν επίσης τα Ειδικά άροτρα (π.χ τα αναστρεφόμενα άροτρα, τα οποία εναλλάσσονται κάθε φορά στην άκρη του χωραφιού για να αναστρέφεται το έδαφος στην ίδια κατεύθυνση) 

δίυνο άροτρο τρακτερ

Εκπαιδευτικά ιδρύματα που συνέβαλαν στην ενημέρωση των γεωργών.

Το 1904 ιδρύθηκε η Αμερικανική Γεωργική Σχολή στη Θεσσαλονίκη.

Το 1907 η Αβερώφειος Γεωργική Σχολή στη Λάρισα, που στο 1917 έγινε μέση Γεωπονική Σχολή. 

Το 1920 συστήθηκε στην Αθήνα η Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή που λειτούργησε από το 1928.

Το 1937 λειτούργησε η Γεωπονική και Δασολογική Σχολή του Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.

Το 1951 ιδρύθηκε η Κτηνιατρική Σχολή του Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.

Το 1973 ξεκίνησαν τη λειτουργία τους στη Θεσσαλονίκη, τη Λάρισα και το Ηράκλειο οι

Ανώτερες Σχολές Τεχνολόγων Γεωπονίας (Κ.Α.ΤΕ.Ε).

Όλα τα πιο πάνω εκπαιδευτικά ιδρύματα συντελούν στη μόρφωση των γεωργών, ενημερώνοντας τους για τις νέες τεχνικές μεθόδους της γεωργίας βοηθώντας τους έτσι να βελτιώσουν το βιοτικό τους επίπεδο. Σε περίπτωση που θέλετε ενημέρωση για μικρά τρακτέρ κάντε κλικ στην λέξη

Η εξέλιξη της ελληνικής Γεωργίας ως σήμερα.

Μετά την απελευθέρωση τα χωράφια ανήκαν ή σε ιδιώτες ή στο δημόσιο. Ο

Καποδίστριας, όντας Κυβερνήτης, μερίμνησε να οργανώσει την ελληνική

γεωργία και να εκπαιδεύσει τους Έλληνες γεωργούς. Έτσι έφερε τον πρώτο

δάσκαλο των γεωπονικών πραγμάτων, τον ιρλανδό Στήβενσον, ο οποίος ίδρυσε την

πρώτη Γεωργική Σχολή το 1830 στην Τιρυνθα, έξω από το Ναύπλιο, και εξάπλωσε την

καλλιέργεια της πατάτας και των καρποφόρων δένδρων.

Τα εθνικά χωράφια μοιράσθηκαν και στη συνέχεια ξαναμοιράστηκαν πιο μεθοδικά

από τον Κουμουνδούρο το 1871, ενώ οι διάφορες Κυβερνήσεις συνέταξαν

νομοσχέδια αγροτικής πολιτικής.

Τα συμβάντα που επέδρασαν αποφασιστικά στη διαμόρφωση της ελληνικής

γεωργίας, όπως είναι σήμερα, είναι:

1) Η επανάσταση του 1821, που οδήγησε στην απελευθέρωση της Ελλάδας.

2) Η προσάρτηση της Θεσσαλίας το 1881 στην Ελλάδα.

3) Η Ίδρυση του Υπουργείου Γεωργίας το 1917.

Μέχρι και το τελευταίο γεγονός τα τρακτερ δεν είχαν κάνει την εμφάνιση τους στην χώρα μας για να συμβάλουν στην βελτίωση του επιπέδου εργασίας και κατά συνέπεια της ζωής των αγροτών. 

Είσοδος της επιστήμης στη γεωργία

Η επίδραση της επιστήμης στην εξέλιξη της σύγχρονης γεωργίας είναι μεγάλη.

Ο Λήμπιχ (1803-1873), έργο του η θρέψη των φυτών με ανόργανα άλατα.

Ο Παστέρ (1822-1895), ανακάλυψε τα μικρόβια και μελέτησε την επίδραση τους στη γεωργία (βιολογία εδάφους κλπ.). Έτσι ξεκίνησε η έρευνα των ζυμώσεων που βοήθησε  στην εξέλιξη της οινοποιίας και της ζυθοποιίας. Έργο του Παστέρ είναι οι «Ασθένειες του Οίνου».

Ο Μέντελ (1822-1884), συνέδραμε στη ίδρυση της Γενετικής με την εργασία του σχετικά με την κληρονομικότητα.

Περίπου το 1850 εμφανίστηκαν τα πρώτα ατμοκίνητα τρακτερ, ενώ το 1892 κατασκευάστηκε το πρώτο βενζινοκίνητο.